خوب به میمنت و مبارکی وبلاگ بنده امروز یه ساله شد.

این بلاگو بیتا و رزی گذاشتن تو بغل من . یعنی یه روز اس ام اس زدن که این اسم بلاگت اینم پسوردت برو بنویس . یه همچین آدمای یهویی هستن اینا .

من هر چی فک کردم چیزی به ذهنم نیومد یعنی تنها چیزی که یه نموره در موردش اطلاعات داشتم سینما بود. شکر خدا در جمع بلاگستانی ما این موضوع زیاد مشتری نداره مام گفتیم چه کنیم چه نکنیم اومدیم داستان از خودمون در کردیم که از قضا مورد توجه و لطف دوستان هم قرار گرفت .

خودم اصلا فک نمیکردم این جریان یه سال ادامه پیدا کنه . فک میکردم زودتر از اینا کرکره رو میکشم پایین چون به نظر من نوشتن کار سختیه و وقت و حوصله زیاد میخواد و یه آدم که مرض تنبلی حاد نداشته باشه.

ولی حداقل حسن بلاگ اینه که شده یه زنجیره ارتباطی بین من  دوستاییم که به خاطر مشکلاتی که هرکدوم در گیرشیم شاید خیلی کم همدیگرو ببینیم .اینجوری از هم خبر داریم. شوخی نیست برو بچه هایی که یه دهه از هم دانشگاهی بودنشون میگذره بازم با هم در ارتباط باشن و همدیگرو یادشون بیاد. کلی دوست و آشنای جدید دیده و ندیده هم پیدا کردم که خیلی باهاشون حال میکنم .

اینجوری بگم براتون که بلاگ هیچ فایده ای که نداشته باشه و به هیچ دردی که نخوره ایجاد ارتباط میکنه و به قول کرگدن" و این خوب است"  .

خلاصه اینجوری شد که یه ساله ما در خدمتتونیم . از همه حمایت ها و نظرات و محبت ها تون متشکرم که اگه نبود پت پستچی هم نبود.